حس سبز درد عشقی با یه دریا پر از امید

                    حرمت نجابتت رو میشه تا خود خدا دید

                    با یه دریا پراز احساس منم اون همیشه با تو

                    گرمیه قلبمو دستام پیشکش تنهایی تو

                    من و تو جرات مرگیم توی لحظه های آخر

                    میشه تا مرز تن عشق برسیم مثل یه مادر

                    من وتو فرصت پرواز همه پرنده هاییم

                    واسه تا ابدرهایی ما دو بال آشناییم...

                    میدونم که ما اسیریم تا که هم صدا نخونیم

                    غربت ترانه ها رو ،توی این قفس می مونیم

                    اگه تا سپیده ی صبح برسه فصل اقاقی

                    میتونیم با لمس این عشق بشکنیم غرور یاقی

                    من و تو جرات مرگیم توی لحظه های آخر 

                    میشه تا مرز تن عشق برسیم مثل یه مادر

                   من وتو فرصت پرواز همه پرنده هاییم واسه تاابد رهایی ما دو بال آشناییم

اییم...

                          معشوق سیاهی: